Cudowny Medalik

Najsłynniejszy Medalik świata

W roku 1830 siostrze św. Katarzynie Labouré, nowicjuszce z klasztoru przy Rue du Bac w Paryżu, ukazała się Najświętsza Maryja Panna i poleciła jej rozpowszechnić Cudowny Medalik na świecie.

- Moja córko, Pan Bóg chce ci powierzyć pewną misję - powiedziała Maryja do św. Katarzyny w nocy z 18 na 19 lipca 1830 roku. Cztery miesiące później - 27 listopada - Niepokalana przybyła, aby jej wyjaśnić na czym ta misja ma polegać.

W sobotę przed pierwszą niedzielą adwentu, św. Katarzyna Labouré podczas wieczornego rozmyślania, ujrzała Najświętszą Dziewicę obok obrazu św. Józefa. Maryja stała, odziana w czerwonawo połyskującą białą szatę. Głowę Jej okrywał biały welon, spadający aż do stóp po obu stronach. Czoło Jej zdobiła obszyta drobną koronką opaska, ściśle przylegająca do włosów. Matka Boża miała odsłoniętą Twarz, a pod Jej nogami była kula ziemska. W rękach Maryja trzymała drugą kulę ziemską – symbol wszechświata.

W pewnym momencie na Jej palcach pojawiły się kosztowne pierścienie, wysadzane drogimi kamieniami, z tych wychodziły na wszystkie strony jasne promienie...

Wtedy Najświętsza Panna rzekła do św. Katarzyny: Promienie, które widzisz spływające z mych dłoni, są symbolem łask, jakie zlewam na tych, którzy mnie o nie proszą, dając jej przez to do zrozumienia, jak hojna jest dla tych, którzy się do Niej uciekają...

Następnie Najświętszą Pannę otoczył pas, na którym widniał napis: „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”. Potem św. Katarzyna usłyszała proszący głos Maryi: Postaraj się o wybicie medalika według tego wzoru: wszyscy, którzy go będą nosili, dostąpią wielkich łask, szczególnie jeśli go będą nosili na szyi. Tych, którzy we mnie ufają, obdarzę wieloma łaskami.

Nagle obraz zdawał się obracać. Potem św. Katarzyna Labouré ujrzała na drugiej stronie obrazu literę M z wyrastającym ze środka krzyżem, a poniżej monogramu Najświętszej Maryi Panny - Serce Jezusa otoczone cierniową koroną i Serce Maryi przeszyte mieczem.

To widzenie powtórzyło się trzykrotnie i za każdym razem św. Katarzyna zwierzyła się z niego swemu przewodnikowi duchowemu - księdzu Aladel. Jednak ten, obawiając się złudzenia, zwlekał z wybiciem Cudownego Medalika, a nawet zabronił jej o tym myśleć. W końcu zdecydował się przedstawić całą sprawę księdzu arcybiskupowi Paryża - de Quelen, a gdy ten okazał się przychylny, medalik wybito w 1832 roku.

Natychmiast po tym zaczęły się dziać głośne cuda nawróceń – jak np. nawrócenie Alfonsa Ratisbonne. Już w pierwszych dziecięciu latach po objawieniach, wybito około 80 milionów Cudownych Medalików.

Oto była misja, którą Maryja chciała powierzyć św. Katarzynie Labouré - ogłosić światu przywilej Jej Niepokalanego Poczęcia.

Od czasu objawienia przez Maryję św. Katarzynie Cudownego Medalika w propagowanie Medalika zaangażowało się wielu świętych. Np. wielki czciciel Niepokalanej Dziewicy, św. Maksymilian Maria Kolbe zalecał propagowanie Cudownego Medalika we wszystkich środowiskach.

Sama Najświętsza Maryja Panna złożyła obietnicę, że łask nam nie poskąpi. Matka Boża obiecała bowiem:
Wszystkie osoby, które go nosić będą na szyi, otrzymają wielkie łaski. Łaski będą obfite dla tych, którzy nosić go będą z ufnością.

Obietnica ta została potwierdzona przez niezliczoną ilość udzielonych wielkich łask! Od objawień w roku 1830 do dnia dzisiejszego wybito miliony Medalików, które zostały rozprowadzone na wszystkich kontynentach.



Opis Cudownego Medalika


Najświętsza Maryja Panna stoi na kuli ziemskiej. Oznacza to, że jest Ona nie tylko naszą Matką lecz także, że jest Ona Królową Ziemi i całego Wszechświata.
Miażdży swą stopą węża, który symbolizuje szatana, próbującego skrzywdzić ludzi i porwać ich do piekła. Matka Boża jest o wiele potężniejsza od szatana i łatwo go miażdży. Ochrania ona wszystkie swe dzieci, które do z ufnością oddają się Jej pod opiekę.
Z rąk Maryi wychodzą świetliste promienie, które są symbolem łask, jakie za pośrednictwem Niepokalanej Dziewicy otrzymują wszyscy ci, którzy proszą o nie z ufnością.
Łaska to pomoc, jaką otrzymujemy bezinteresownie od Boga, która sprawia, że stajemy się Jego przyjaciółmi oraz pozwala nam uczestniczyć w Jego życiu.
Rok 1830 to data objawienia, w trakcie którego Matka Boża objawiła św. Katarzynie Laboure Cudowny Medalik. Było to późnym popołudniem dnia 27 listopada.
W otoku medalika, widnieje zdanie: „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”. Jest to krótka modlitwa, którą trzeba często powtarzać, a którą sama Najświętsza Maryja Panna poleciła umieścić na Cudownym Medaliku.



Duże „M”, nad którym góruje krzyż jest inicjałem imienia Maryi. Krzyż oznacza Jezusa Chrystusa, który za nas umarł. U stóp Krzyża jest więc Maryja, która cierpi i kocha nas w całkowitej komunii ze swym Synem.
Wokół znajduje się dwanaście gwiazd: jest to jest korona Niepokalanej Maryi Dziewicy. Maryja jako Królowa Nieba i Ziemi posiada koronę z dwunastu gwiazd, która symbolizuje jej moc nad wszelkim stworzeniem. Otrzymuje Ona wszystko to, o co prosi Boga.
Obok siebie znajdują się Serca Jezusa i Maryi. Wznoszą się z nich dwa małe płomienie, które pokazują, iż serca te płoną miłością do nas.
Z lewej strony znajduje się Najświętsze Serce Jezusowe otoczone koroną cierniową, a z otwartej w Nim rany cieknie krew. To nasze grzechy i nasze złe uczynki sprawiają, że Ono cierpi: by odkupić nasze grzechy, Chrystus Pan został ukoronowany cierniem, umarł na Krzyżu, a Jego Serce zostało przebite włócznią.
Z prawej strony znajduje się Serce Maryi przebite mieczem, symbolizującym cały Jej ból, który przecierpiała uczestnicząc w Męce Swego Syna. Wraz z Jezusem złożyła w ofierze swe cierpienia za nasze Zbawienie.

Wymiary medalika: wysokość = 15mm, szerokość = 10 mm